راپورت هايي كه به دست آمده مي گويد:

چشم انداز آينده سخت بحراني است

كار از چاره گذشته...

وقتي دولتمردان، نه يار وفادار مرد حكومت اند، نه خدمتگذار مردم؛

كار به اين صورت مي شود كه پيرمردها امروزه به طعنه خروس را پدر تاجدار مي خوانند...

يعني مقام حكومت تا اين درجه تنزل پيدا كرده كه از نظر رعيت، والاترين مقام؛ ثمره جان فشاني آزادي خواهان منورالفكر در شرق ميانه، شاه شطرنج است... اينجا است که مرد صاحب انديشه كه فاقد قدرت تصميم است؛ يا از فرط بيكاري پرخوري مي شود فربه... يا از اندوه خود خوري، شيدايي تكيده.........

اين از حاكم و رعيت، آن هم از دولتمردان مجرب كه پاره پاره، براي خود حكومت هاي كوچكي به راه انداخته اند و به فرمان اربابانشان حكم هاي مي رانند كه حاصل اش اوضاع مخدوش فعلي است....

وقتي مردم رافت و عطوفت بزرگان انديشه را بي قدرتي و بي كفايتي معنا مي كنند، ضمن آنكه ندانسته به ناامني دامن مي زنند، ناخواسته حاكمي طلب مي كنند زور گو.... البته بعد از يك ناامني موقتي ، دوره امنيت و ثبات در پيش است، امنيتي زوركي كه همه با جان و دل به استقبال آن خواهيم رفت و از جان و دل از آن سير خواهيم شد.

كنسرت استاد بزرگ موسيقي به يادتان مانده است....

سونات ماهور....

كنسرت واقعي در پيش است...

سمفوني خفقان