مدت ها بود به گوش مردم  ايران زمين ، صداي ربلهه تروريسم و يا آدمكشي نرسيده بود و اين يادگار زمان انقلاب، نسبتا عمري را به سكوت و خموشي مي گذراند.

چند روز قبل يك نمونه از آن ديده شد و اين نمونه، نه تنها چشم هواخواهان هرج و مرج را روشن نمود، بلكه به اولياي امور نيز فهماند كه خود را در حال سكون و آرامشي، كه آنها خود را در آن حال تصور مي كنند، عواملي در كار و آتش هايي در زير سطح اين مملكت، در شرف اشتعال است كه هر آن احتمال مي رود اوضاع مملكت را دگرگون نمايد.

زياده خواهي حكومتيان باز به بهاي جان آحاد مردم تمام شد و خركچي، خر خود را سوار شد.