به من بگویید چه کنم؟

تلویزیون را روشن می کنی

تا قبل از اینکه تصویر واضح شود صدای جیغ  و ویغ  یک زن را می شنوی

آهسته آهسته تصویر واضح می شود . همان لوکیشن معروف ساختمان مرکزی دادگستری با زنی که رو به دوربین داد می زند: " من شکایت دارم .... شکایت دارم..."

گزارشگر تلویزیون از او می خواهد آرام باشد. زن روی یک نیمکت می نشیند و شروع می کند: " چرا هیچ کس پاسخگو نیست؟ من از مسئولین امریکایی شکایت دارم... چرا کسی دادخواست برای من نمی نویسد؟  این است دموکراسی؟ من از خانم رایس به خاطر کشت و کشتار وحشیانه اش در لبنان شکایت دارم..." و شروع می کند به پرخاش. دوربین روی دست، به شیوه تصاویر مستند از زن به آرامی دور می شود و همزمان تصاویر فید می شوند به صحنه هایی از جنگ اعراب و اسراییل... در حین همین تصاویر، آن زن را به خاطر می آورم. یکی از بازیگران نه چندان شهره تلویزیون که لابد اسم اش را هم نمی شود آورد... یک جوان جویای نام... مثل من  و تو ....

ناگهان یک فید قرمز تمام صفحه را پر می کند:

دوباره بر می گردیم به همان فضا و امان آدم ها.

اما این بار خانم بازیگر با حالتی که از شدت تصنع اش، عق ات می گیرد رو به دوربین کرده می گوید:

" به من بگویید چه کنم؟"

.

.

.

نگارنده نمی داند آن خانم محترم باید چه کار کند و مطمئنا ایشان این سوال را برای پاسخ گرفتن از من و شما نپرسیده است، اما ...